สำหรับเทศกาลตัวตลกนั้น ผู้ที่มาร่วมเฉลิมฉลองจะทำการแต่งตั้งราชาตัวตลกขึ้นเป็นประธานของงาน และตั้งชื่อประชด ประชันให้เช่น ราชาแห่งการเยาะเย้ย,บิชอปน้อย,เจ้าอาวาสของตัวตลก โดยมีถังน้ำ,ผ้าคลุมศีรษะหรือมงกุฏใบไม้ประดับศีรษะ ในพิธีราชาภิเศก แม้งานฉลองจะเป็นไปอย่างสนุกสนาน แต่อุดมการณ์ที่แฝงอยู่ก็คือแสดงความต้องการสิทธิเสรีภาพในทุกด้าน และท้าทายระบอบการปกครองที่ใช้กฏหมายเป็นเครื่องแสดงอำนาจ ด้วยเหตุนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะบอกว่า"เทศกาลตัวตลก" ก็คือ"คาบาเร่ต์โชว์ทางการเมือง"นั่นเอง
ในปี1199 บิชอปแห่งปารีสจึงพยายามจะลดบทบาทของเทศกาลตัวตลกที่นอตเตอร์ดามลงก่อนที่เทศกาลนี้จะถูกสั่งห้ามอย่าง สิ้นเชิงในปี1431โดยสภาแห่งบาเซล แม้จะมีผู้ฝ่าฝืนจัดต่อเนื่องมาถึงศตวรรษที่16แต่ความเปลี่ยนแปลงทางสังคมก็ทำให้ ผู้คนสูญเสียรสนิยมในการล้อเลียนเสียดสีซึ่งเป็นแก่นสำคัญของเทศกาลไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปฏิรูปศาสนาคริสต์ซึ่งทำให้เกิด นิกายโปรแตสแตนท์ขึ้นโดยมีเป้าหมายในการสร้างสังคมใหม่นั้นก็ส่งผลกระทบให้"เทศกาลตัวตลก"ต้องล้มหายตายจากไปในที่สุด